هر چه کمتر آرزو داشته باشیدمحرومیت های شما کمتر خواهد بود(لینکن)

در قلب خود بنویسید که هر روز بهترین روز سال است(افلاطون)

اخلاق بهترین و عالی ترین سرمایه بشری است (سقراط)

دشمنت را دوست بدار زیرا کسی بهتر از او اشتباهات تو را نمیگوید(بالزاک)

هر جا که بشر را دوست بدارند فرهنگ را هم دوست دارند(ناپائون)

چون کامیابی رو کند همه خوبند چون کامیابی سر رسد همه بد(دکتر جانس)

سخنی داشته باش دلپذیر یا دلی داشته باش سخن پذیر(فرانک لین)

بهتر است ثروتمند زندگی کنیم تا ثروتمند بمیریم(سعدی)

اتلاف وقت گران ترین خرج هاست(سموئل اسمایلز)

زمان بزرگترین اموزگار است اما از بخت بد تمام شاگردانش را میکشد(هکتور برلیوز)

اگر بار دیگر می زیستم دوستت دارم های بیشتر و مرا ببخشید های بیشتری میگفتم(هکتور برلیوز)

بزرگترین درس زندگی این است که گاهی احمق ها هم دریت میگویند(بودا)

زندگی واقعیتی است که تا هنگام مرگ به ان تردید داریم(بودا)

هنر میتواند انسان را از اشفتگی برهاند(آرتور میلر)

هیچ وقت به خدا نگویید من یک مشکل بزرگ دارم به مشکلتان بگویید من یک خدای بزرگ دارم(اسپایگ میلیگان)

حقیقت داروی تلخی است که ثمرات شیرین دارد(گاندی)

اگر در اولین قدم موفقیت نصیب ما شودسعی و عمل دیگر معنی ندارد(مترلینگ)

استراحت خوب بهتر از غذای خوب است(ویکتور پوشه)

من ستایش گر معلمی هستم که اندیشیدن را به من می اموزدنه اندیشه ها را(استاد مطهری)

اگر قرار باشد ماه و خورشید تردید کنند بی درنگ از صفحه گیتی محو میشدند(ویلیام بلیک)

سبدخاطره از خاطره ها لبریز است ودلم تیر رس تلخ ترین پاییز است

پشت پرچین نگاهم گل باور خشکید تیغه ی تیر زمان مثل همیشه تیز است

خاک خاکستری باغچه ی سوخته ام همچو شب هجم تنم تیره و وهم انگیز است

شاخه ی ملتمس عمر چروکیده و خشک به تمنای عزیزی چون تو دست اویز است

دل من سایه ای از انچه دلش می خواند خانه ای گمشده در دورترین پاییز است.

ساقیا بر خیز و در ده جام را

خاک بر سر کن غم ایام را

ساغر می بر کفم نه تا زبر

برکشم این دلق ارزق فام را

گر چه بدنامیست نزد عاقلان

ما نمی خواهیم ننگ و نام را

باده در ده چند از این باد غرور

خاک بر سر نفس نا فرجام را

دود آه سینه ء نالان من

سوخت این افسردگان خام را

محرم از راز دل شیدای خود

کس نمی بینم ز خاص و عام را

با دلارامی مرا خاطر خوش است

کز دلم یکباره برد آرام را

ننگرد دیگر به سرو اندر چمن

هر که دید آن سر وسیم اندام را

صبر کن حافظ به سختی روز و شب

عاقبت روزی بیابی کام را

هر موقع خواستی از كسی جدا بشی ، یادت نره بهترین راه اینه كه بهش بگی

برای همیشه خدانگهدار ، شاید طرف مقابلت ناراحت بشه

و قلبش بشكنه ولی بهتر از اینه كه منتظرت بمونه

امروزیه فال حافظ گرفتم به نظرتون خوبه یا نه؟ 

در نظر بازی ما بی خبران حیرانند

من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

عاقلان نقطه ء پرگار وجودند ولی

عشق داند که در این دایره سر گردانند

جلوهگاه رخ او دیدهء من تنها نیست

ماه و خورشید همه اینه می گردانند

عهدما با لب شیرین دهنان بست خدا

ما همه بنده و این قوم خداوندانند

مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم

آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند

وصل خورشید به شب پره اعمی نرسد

که در ان اینه صاحب نظران حیرانند

لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ

عشقبازان چنین مستحق حجرانند

مگرم چشم سیاه تو بیامزد کار

ورنه مستوری و مستی همه کس نتوانند

گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد

عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند

زا مدار رندی حافظ نکند فهم چه شد

دیو بگریزد از ان قوم که قران خوانند

کنارم هستی وهر شب به خوابم باز می آیی

اگر هرگز نمی خوابند چشم سرخ نمناکم

اگر در فکر چشمانت شکسته قلب غمناکم

ولی یادم نخواهد رفت که یاد تو هنوز اینجاست

میان سایه روشن ها دل شیدای من تنهاست

اگر یک اسمان دل رابه قصد عشق برداریم

میان عشق وزیبایی تو را من دوست میدارم

چه زیبا می شود روزی به پایان اید این یلدا

دل تو آسمان گرددو روح سبز من شیدا

به یادت تا سحر گاهان نگاهم سرخ و بارانی ست

تو تا از دور برگردی به هجران تو زندانی ست

تکه ای از قلب من نزد کسی جا مانده است

از همان اغاز این ققنوس عا شق بی دلیل

اه گوئی کولی پائیز در گوش درخت